Blog van een Talent

 In Accessories

Afgelopen zomer kwam ik op hele wonderlijke manier in aanraking met Vol Talent.

Ik zat al maanden thuis, herstellend van de ziekte van pfeiffer en een fikse burn-out. Daarnaast had ik grote zorgen omtrent de ziekte van mijn moeder; ze had een operatie gehad, maar is daarna in coma geraakt en de situatie was ernstig. De artsen hadden geen idee welke kant het op zou gaan. Je kunt je dus wel voorstellen dat ik er flink doorheen zat en elke vorm van afleiding goed kon gebruiken.

Op een middag kreeg ik via Instagram een berichtje of ik mee wilde doen aan een creatieve workshop: Visionboard Maken. Voor de afleiding ging er maar naartoe, want dan ‘was ik tenminste even het huis uit en onder de mensen’.

Ondanks dat ik behoorlijk sceptisch was, want echt creatief ben ik niet, werd het toch een fijne middag.

Marije begeleidde de workshop en vertelde het één en ander over haar werk (ByMarij) en over VolTalent. Voor ik het wist flapte ik eruit: als je hulp nodig hebt, ik kan wel touwtjes knopen en gaatjes stansen… denk ik 😉 Want nog steeds: hoe meer afleiding hoe beter en het kort legde ik haar uit in welke situatie ik zat.

Ik gaf mijn nummer en zei “just call me”.. er vanuit gaande dat dit waarschijnlijk toch niet zou gebeuren. Tot mijn grote verrassing kreeg ik vlak daarna een appje met een uitnodiging om te komen helpen.

In de weken die volgenden hielp ik haar geregeld met haar opdrachten.

Het was enorm fijn om in die periode even bezig te zijn met mijn handen, om zo mijn zorgen even “te vergeten”. We werkten hard en ondertussen werd er ook veel gepraat.

Nu ik deze blog schrijf zijn we inmiddels 8 maanden verder. Tot mijn grote verdriet heeft mijn moeder het niet gehaald en is dat gemis nog elke dag enorm. Maar ondanks alles gaat het goed met me en kan ik met trots vertellen dat ik weer volledig aan het werk ben in mijn eigen vak gebied. Helaas heb ik hierdoor minder tijd om Marije te helpen, maar als het enigszins kan en past komen we samen en wordt er hard gewerkt, gelachen en bijgepraat!

Ik ben oprecht blij dat ik die dag, 8 maanden geleden, besloot om naar die workshop te gaan. Ook al pas ik niet meer in het plaatje van ‘jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt’, ik hoop dat ik nog vaak kan helpen bij het touwtjes knopen en gaatjes stansen! Om eerlijk te zijn, Marije is een goede vriendin geworden. Onze momenten en gesprekken zijn goud waard.

Dankjewel!

(By Lydia)

Recent Posts
0